|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|||||||
| شعر در این بخش اشعار گوناگون و مباحث مربوط به شعر قرار دارد |
 |
|
|
ابزارهای موضوع | نحوه نمایش |
|
|
|
#1
02-22-2010
|
||||
|
||||
گفت با من سخنی تازه بگو
قالبی تازه بیار درد را عریان کن واژه ای تازه بساز ابر ذوقت اگر ابستن شعری هم نیست از بخار دل من وام بگیر از دو چشم تر من باران کن زخم چرکین مرا مرهم باش گفتمش می دانم من و تو خسته این تکراریم 
|
|
#2
02-22-2010
|
||||
|
||||
|
به تو می اندیشم
ای سراپا همه خوبی، تک وتنها به تو می اندیشم. همه وقت همه جا من به هر حل که باشم به تو می اندیشم. تو بدان این را،تنها تو بدان! تو بیا تو بمان با من،تنها تو بمان! ّّۀ جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب من فدای تو،به جای همه گل ها تو بخند. اینک این من که به پای تو در افتادم باز ریسمانی کن از آن موی دراز، توبگیر ، تو ببند! تو بخواه پاسخ چلچله ها را،تو بگو! قصه ابر هوا را تو بخوان! تو بمان ،تنها تو بمان! دردل ساغر هستی توبجوش! من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است، آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش!
__________________
من با نخستین نگاه تو آغاز شدم.
|
|
#3
02-22-2010
|
||||
|
||||
|
شعر زیر از صغیر اصفهانی است:
داد درویشــــــی از سر تمــــهــیــــد سر قلیــــان خویش را به مــــریـــــد گفت کز دوزخ ای نـــــکـــو کـــــــردار قـــــدری آتــــش به روی آن بگــــذار بگــــرفت و بـــبـــــرد و بـــــــــاز آورد عقـــــــــد گوهـــــــــر ز درج راز آورد گــــــــفت در دوزخ هــرچـه گـــردیدم درکـــات جحیـــــــــــم را دیــــــــــدم آتـــش و هیــــــزم و ذغــــال نبــــــود اخگـری بهــــــر اشتــعـــــال نبــــــود هیــــچ کس آتشــــــی نمی افروخت ز آتش خویش هر کسی می سوخت
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#4
02-22-2010
|
||||
|
||||
|
این نیز بگذرد! سیف فرغانی قصیده ی زیر را در ددمنشی مغولها سروده بود و به خاطر سرایش این شعر ، جان عزیز خودش را از دست داد! هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب بر دولت آشیان شما نیز بگذرد باد خزان نکبت ایام ناگهان بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز این تیزی سنان شما نیز بگذرد چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد بیداد ظالمان شما نیز بگذرد در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت این عوعو سگان شما نیز بگذرد آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست گرد سم خران شما نیز بگذرد بادی که در زمانه بسی شمعها بکشت هم بر چراغدان شما نیز بگذرد زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت ناچار کاروان شما نیز بگذرد ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن تأثیر اختران شما نیز بگذرد این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد بیش از دو روز بود از آن دگر کسان بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم تا سختی کمان شما نیز بگذرد در باغ دولت دگران بود مدتی این گل، ز گلستان شما نیز بگذرد آبیست ایستاده درین خانه مال و جاه این آب ناروان شما نیز بگذرد ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع این گرگی شبان شما نیز بگذرد پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست هم بر پیادگان شما نیز بگذرد ای دوستان! به نیکی خواهم دعای سیف یک روز بر زبان شما نیز بگذرد روحش شاد !
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#5
02-23-2010
|
||||
|
||||
|
گر با سحر ها خو كنی
گر با سحر ها خو كنی
گر با سحر ها خو كنی بانگ خدا را بشنوی دل را اگر گيسو كنی هر شب ندا رابشنوی در آن سكوت جانفزا از عرش می آيد صدا گوش دگر بايد تو را تاآن صدا رابشنوی محو جان راز شو با جان شب دمساز شوی تا از گلوی مرغ حق نام خدا را بشنوی بال خدایی ساز كن تا عرش حق پرواز كن كز قدسيان گلنغمه ی حي علا رابشنوی باغ دعا پرگل شود هر برگ گل بلبل شود در باغ شب گر بگذری عطر دعا را بشنوی از سبزه ها وز سنگ ها سر می زند آهنگها گر گوش جان پيدا كنی آهنگ ها را بشنوی .. 
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#6
02-23-2010
|
||||
|
||||
|
روح بيتاب
روح بيتاب  روح بيتاب پر از نشئگي شاعر را نتوان در قفس تنگ دو خط شعر كشيد... خنجر سرد قلم آنچه كه تسخير كند؛ پر چندي به خون آغشته، حاصل كشمكش واژه و يك پرواز است ... ----------------
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#7
02-23-2010
|
||||
|
||||
|
من اگر دست زنانم نه من از دست زنانم
من اگر... من اگر دست زنانم نه من از دست زنانم نه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانم نه پی زمر و قمارم نه پی خمر و عقارم نه خمیرم نه خمارم نه چنینم نه چنانم من اگر مست و خرابم نه چو تو مست شرابم نه ز خاکم نه ز آبم نه از این اهل زمانم خرد پوره آدم چه خبر دارد از این دم که من از جمله عالم به دو صد پرده نهانم مشنو این سخن از من و نه زین خاطر روشن که از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانم رخ تو گر چه که خوب است قفص جان تو چوب است برم از من که بسوزی که زبانهست زبانم نه ز بویم نه ز رنگم نه ز نامم نه ز ننگم حذر از تیر خدنگم که خدایی است کمانم نه می خام ستانم نه ز کس وام ستانم نه دم و دام ستانم هله ای بخت جوانم چو گلستان جنانم طربستان جهانم به روان همه مردان که روان است روانم شکرستان خیالت بر من گلشکر آرد به گلستان حقایق گل صدبرگ فشانم چو درآیم به گلستان گل افشان وصالت ز سر پا بنشانم که ز داغت به نشانم عجب ای عشق چه جفتی چه غریبی چه شگفتی چو دهانم بگرفتی به درون رفت بیانم چو به تبریز رسد جان سوی شمس الحق و دینم همه اسرار سخن را به نهایت برسانم مولانا
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#8
02-23-2010
|
||||
|
||||
|
باران
باران  ناگهان این شکست این باران آبیها که خاکستری شدهاند و زرد که کهربایی بد رنگ در خیابانهای سرد تن گرم تو. در هر اتاقی که شد تن گرم تو. در میان همه مردمان نبود تو مردمانی که هستند همیشه کسی غیرِ تو سالیان سال آسوده بودم در کنار درختان آشنا بودم با کوهستان شادکامی عادت بود. حالا ناگهان این باران -------------- جک گیلبرت
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#9
02-23-2010
|
||||
|
||||
|
نگفتمت مرو آن جا، که آشنات منم
نگفتمت  نگفتمت مرو آن جا، که آشنات منم در این سراب فنا چشمه حیات منم وگر به خشم روی صد هزار سال ز من به عاقبت به من آیی که منتهات منم نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی که نقش بند سراپرده رضات منم نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی مرو به خشک که دریای باصفات منم نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو بيا کـه قــوت پـــرواز و پـر و پــات منم نگفتمت که تو را رهزنند و سرد کنند که آتش و تبش و گرمی هوات منم نگفتمت که صفتهای زشت در تو نهند که گم کنی که سرچشمه صفات منم نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهت نظام گیرد خلاق بیجهات منم اگر چراغ دلی دانک راه خانه کجاست وگر خداصفتی دانک کدخدات منم ------------ مولانا
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن
|
|
#10
02-23-2010
|
||||
|
||||
|
دم بود نایی من در دمِ دم هستم نی بند بندم همگی پر بود از نغمه وی هر دم از دم بزند آتشم اندر رگ و پی عشق دم گاه به رومم کشد و گاه به ری گاه اندر عرب اندازد و گاهی عجمم یا رب این نای و نی و ما و من و دمدمه چیست دم به دم می دمد و صاحب دم پیدا نیست پر صدا کرده جهان را ز منم این من کیست منم این صاحب دم ،یا من او هر دو یکیست او منم یا منم او یا بود از او منمم" منم آن ذات که در عین صفات آمده ام از حضور شه شیرین حرکات آمده ام خضر راه حقم و از ظلمات آمده ام گمرهان را هله از بهر نجات آمده ام ای بسا مرده که یک دم شود احیا ز دمم من که از باده خم هو مخمورم نیست جز درد کشی چیز دگر منظورم من ز هفتاد و دو ملت به حقیقت دورم بر سر دار انا الحق زنم و منصورم
خصم اگر سنگ ببارد به سرم نیست غمم مقدس فاني
__________________
There's a fire starting in my heart Reaching a fever pitch and It's bringing me out the dark Finally I can see you crystal clear
|
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
حالت ترکیبی
|
|
اکنون ساعت 02:54 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.