اشعار زیبا - اشعاری که دوستشان داریم برای تقدیم به عزیزانتان یا برای دل خودتان

[natanaeil]

کبوتر عصاتو بنداز....

آسمون بغضشو خالی میکنه
آدما حالی به حالی میکنه
کوچه ها بوی زمستون میگیرن
شیشه ها بخارو بارون میگیرن
آدما چتراشونو وا میکنن
گریه ی ابرو تماشا میکنن
نمی خوان مث درختا تر بشن
از دل قطره ها باخبر بشن
نمی خوان بی هوا خیس آب بشن
زیر بارون بمونن خراب بشن
اما تو چترتو بستی کبوتر
زیر بارونا نشستی کبوتر
رفتی و سنگا شکستن بالتو
اومدی هیچ کس نپرسید حالتو
دیدی آسمون خراب شد سر ما؟
غصه شد وصله ی بال و پرما؟
بعضیا دشمنای خونی شدن
بعضیا غول بیابونی شدن
بعضی ها میگن که بارون کدومه؟!
بوی نم، شرشر ناودون کدومه؟!
آسمون تا بوده آفتابی بوده
مثه روز اولش آبی بوده
حالا تو سایه نشینی مث من
خوابای ابری میبینی مث من
چقد اینجا میخوری خون جگر
"کبوتر عصاتو بنداز و بپر"

[T I N A]

یاد تو هرجا که هستم با منه / داره عمر منو آتیش میزنه

[forrest]

قطارها از ایستگاه میروند
و مسافران
می رسند
نمی رسند


امیل دونقل

[ساقي]

نرگسش گفت که من ساقی می‌خوارانم
گر چه خود مست ولی آفت هشیارانم

مژه آراست که غوغای صف عشاقم
طره افشاند که سر حلقه‌ی طرارانم

رخ برافروخت که من شمع شب تاریکم
قد برافراخت که من دولت بیدارانم

نکته خال و خطش از من سودازده پرس
که نویسنده‌ی طومار سیه کارانم

نقد جان بر سر بازار محبت دادم
تا بدانند که من هم ز خریدارانم

سر بسی بار گران بود ز دوش افکندم
حالیا قافله‌سالار سبک بارانم

تا مگر بر سر من بگذرد آن یار عزیز
روزگاری است که خاک قدم یارانم

گر بزودی نشوم مست ببخش ای ساقی
زان که دیری است که هم صحبت هشیارانم

گفتم از مکر فلک با تو سخن ها دارم
گفت خاموش که من خود سر مکارانم

تا فروغی خم آن زلف گرفتارم کرد
مو به مو با خبر از حال گرفتارانم



......

فروغی بسطامی

[مهدی]

تنها تو این اتاقم

جز خاطره چی دارم

تو خواب وبیداری

اسم تو رو می آرم

تو با منی یارم

هرجاکه پا می ذارم

یادم می آد که هر شب

سر روشونم می ذاشتی

می گفتی تا این حد کسی رو دوست نداشتی

لیلا چرا رفتی غم تو دلم گذاشتی

چشم حسود به دنیا

منو تو رو نظر کرد

غم بی خبراومد

به خونه ما سر زد

تو رفتی با تو

شادی از اینجا پر زد

دیشب دوباره

اوین نامه ات و خودم

با چشم گریون

دروغاتو سوزوندم

[Omid7]

می خواهم و می خواستمت تا نفسم بود
می سوختم از حسرت و عشقِ تو بَسَم بود

عشق تو بَسَم بود که این شعله بیدار
روشنگرِ شبهای بلندِ قفسم بود

آن بختِ گُریزنده دمی آمد و بگذشت
غم بود که پیوسته نفس در نفسم بود

دست من و آغوش تو ! هیهات ! که یک عمر
تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود

بالله که بجز یادِ تو ، گر هیچ کسم هست
حاشا که به جز عشق تو گر هیچ کسم بود

لب بسته و پر سوخته ، از کوی تو رفتم
رفتم ، بخدا ، گر هوسم بود بَسَم بود !


<فریدون مشیری>

[shokofe]

گر طاووس می توانست پر های زیبایش را پنهان کند شکار نمی شد
دانه باشی مُرغکانت برچنند
غنچه باشی کودکانت بر کَنند
دانه پنهان کُن بکلی دام شو
غنچه پنهان کُن گیاه بام شو
هر که داد او حُسن خود را در مَزاد
صدقضای بَد سوی او رُو نهاد
دفتر اول بیت 1833
مرغکانت:مرغان تو را
مزاد:مزایده و در معرض فروش گذاشتن
هر صاحب جمال و صاحب کمال مورد حسادت قرار می گیرد
بعضی از مردم چشم دیدن انسانهای موفق را ندارند از شر حسادت آنها به خدا پناه باید بُرد

[forrest]

خیابان ها
بی حضور تو
راه های آشکار جهنمند

شمس لنگرودی

[natanaeil]

با هرچه عشق
نام تو را می توان نوشت
با هرچه رود
می توان سرود راه تو را
بیم از حصار نیست
که هر قفل کهنه را
با دستهای روشن تو می توان گشود

محمرضا عبدالملکیان

[forrest]

وای آخر چه لطفی دارد فراموشی
اگر از پی آن مرگی نیز در کار باشد

برودسکی