|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|||||||
| شعر در این بخش اشعار گوناگون و مباحث مربوط به شعر قرار دارد |
 |
|
|
ابزارهای موضوع | نحوه نمایش |
|
|
|
#1
07-23-2010
|
||||
|
||||
******تو دیگه داغونم نکن ******
من خیلی داغونم گلم تو دیگه داغونم نکن
من خیلی از تو بترم تکیه به شونه هام نکن برو که وقتش بری برو که خیلی دل خورم برو برو حتی تو رو دست خدا نمی سپارم با بی خیالی من و نسوزون حالا که میری نشو پشیمون مگه نگفتی دوستم نداری چرا نمیری تنهام بزاری دلم با جمله هات آروم نمی شه برو دیگه برو واسه همیشه اگه می گی واسط فرقی نداره چرا چشمای تو بارونی می شه دلم می خواست بازم طاقت بیارم بازم هر چی که شود به روت نیارم ولی حالا که حرف رفتن افتاد برو دیگه باهات کاری ندارم برو که وقتش بری برو که خیلی دل خورم برو برو حتی تو رو دست خدا نمی سپارم با بی خیالی من و نسوزون حالا که میری نشو پشیمون مگه نگفتی دوستم نداری چرا نمیری تنهام بزاری
__________________
|
|
#2
07-23-2010
|
||||
|
||||
رفتي و رفتن تو آتش نهاد بر دار از کاروان چه ماند جز آتشي به منزل آتش به جانم افکند شوق لقاي دلدار از دست رفت صبرم اي ناقه پاي بردار اي ساربان خدا را پيوسته متصل ساز ديوار را به شبگير شبگير را به ديوار در کيش عشق بازان راحت روا نباشد اي ديده اشک ميريز اي سينه باش افگار ما عاشقان مستي سر را ز پا نداريم اين نکته ها بگيريم بر مردمان هوشيار در راه عشق اگر سر بر جاي پا نهاديم بر ما مگير نکته ما را ز دست مگذار در فال ما نيايد جز عاشقي و مستي در کار ما بهايي کرد استخاره صدبار
__________________
|
|
#3
07-23-2010
|
||||
|
||||
تو که رفتی
همون که فکر نمیکردیم نموندش
دیدی رفت و دل ما را سوزوندش دیدی عشقی نبود در تار و پودش دیدی گفت عاشقه عاشق نبودش امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه تموم خونه ها بیدار این خونه فقط خوابه تو که رفتی تو که رفتی هوای خونه تب داره داره از در و دیوارش غم عشق تو میباره دارم میمییرم از بس غصه خوردم بیا برگرد تا از عشقت نمردم دارم میمییرم از بس غصه خوردم بیا برگرد تا از عشقت نمردم همون که فکر نمیکردیم نموندش دیدی رفت و دل ما را سوزوندش حیاط خونه دلگیره درختا همه خاموشن به جای کفتر و گنجشک کلاغای سیاه پوشن چراغ خونه خوابیده توی دنیای خاموشی دیگه ساعت رو طاغچه شده کارش فراموشی شده کارش فراموشی تو که رفتی تو که رفتی هوای خونه تب داره داره از در و دیوارش غم عشق تو میباره دیگه بارون نمیباره اگرچه ابر بسیاره تو که نیستی تو این خونه دیگه آشفته بازاره تموم گُلا خشکیدن مثل خاره بیابونا دیگه از رنگ و رو رفته کوچه و خیابونا امید و شوق و دلگرمی همه رفته از این خونه بی تو زندگی سخته اما مردن چه آسونه اما مردن چه آسونه تو که رفتی تو که رفتی هوای خونه تب داره داره از در و دیوارش غم عشق تو میباره حیاط خونه دلگیر و درختا همه خاموشن به جای کفتر و گنجشک کلاغای سیاه پوشن چراغ خونه خوابیده توی دنیای خاموشی دیگه ساعت رو طاغچه شده کارش فراموشی تو که رفتی تو که رفتی هوای خونه تب داره داره از در و دیوارش غم عشق تو میباره
__________________
|
|
#4
07-25-2010
|
||||
|
||||
|
سلام
تو آرامی تو آشوبی تو خوبی تو می آیی که زشتی را بروبی تو چون ماهی ولی کاهش نداری تو خورشیدی ولیکن بی غروبی
__________________
یک پاییز فقط برای من و تو
|
|
#5
07-25-2010
|
||||
|
||||
|
قایقی خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب. دور خواهم شد از این خاك غریب كه درآن هیچكسی نیست كه در بیشه عشق قهرمانان را بیدار كند. *** قایق از تور تهی و دل از آرزوی مروارید، همچنان خواهم راند. نه به آبی ها دل خواهم بست نه به دریا - پریانی كه سر از آب بدر می آرند و در آن تابش تنهایی ماهی گیران می فشانند فسون از سر گیسوهاشان. *** همچنان خواهم راند. همچنان خواهم خواند: دور باید شد، دور. مرد آن شهر اساطیر نداشت. زن آن شهر به سرشاری یك خوشه انگور نبود. هیچ آیینه تالاری، سرخوشی ها را تكرار نكرد. چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود. دور باید شد، دور. شب سرودش را خواند، نوبت پنجره هاست. *** همچنان خواهم خواند. همچنان خواهم راند. پشت دریاها شهری است كه در آن پنجره ها رو به تجلی باز است. بام ها جای كبوترهایی است، كه به فواره هوش بشری می نگرد. دست هر كودك ده ساله شهر، شاخه معرفتی است. مردم شهر به یك چینه چنان می نگرند كه به یك شعله، به یك خواب لطیف. خاك، موسیقی احساس ترا می شنود و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد. *** پشت دریاها شهری است كه در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحر خیزان است. شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند. *** پشت دریاها شهری است! قایقی باید ساخت. سهراب سپهری
__________________
|
|
#6
07-26-2010
|
||||
|
||||
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی خالید حسامی( هیدی )
|
|
#7
07-26-2010
|
||||
|
||||
|
ای دل چه اندیشیدهای در عذر آن تقصیرها زان سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفا زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کم زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا زین سوی تو چندین حسد چندین خیال و ظن بد زان سوی او چندان کشش چندان چشش چندان عطا چندین چشش از بهر چه تا جان تلخت خوش شود چندین کشش از بهر چه تا دررسی در اولیا از بد پشیمان میشوی الله گویان میشوی آن دم تو را او میکشد تا وارهاند مر تو را از جرم ترسان میشوی وز چاره پرسان میشوی آن لحظه ترساننده را با خود نمیبینی چرا گر چشم تو بربست او چون مهرهای در دست او گاهی بغلطاند چنین گاهی ببازد در هوا گاهی نهد در طبع تو سودای سیم و زر و زن گاهی نهد در جان تو نور خیال مصطفی این سو کشان سوی خوشان وان سو کشان با ناخوشان یا بگذرد یا بشکند کشتی در این گردابها چندان دعا کن در نهان چندان بنال اندر شبان کز گنبد هفت آسمان در گوش تو آید صدا
مولانا
__________________
and the roads becomes my bride
|
|
#8
07-26-2010
|
||||
|
||||
|
به خارزار جهان ، گل به دامنم ، با عشق
صفاي روي تو ، تقديم مي كنم ، با عشق درين سياهي و سردي بسان آتشگاه هميشه گرمم ، هميشه روشنم با عشق همين نه جان به ره دوست مي فشانم شاد به جان دوست ، كه غمخوار دشمنم با عشق به دست بسته ام اي مهربان ، نگاه مكن كه بيستون را از پا در افكندم ، با عشق دواي درد بشر يك كلام باشد و بس كه من براي تو فرياد مي زنم : با عشق فريدون مشيري
|
|
#9
07-26-2010
|
||||
|
||||
|
|
#10
07-26-2010
|
||||
|
||||
|
کس به اميد وفا ترک دل و دين مکناد که چنانم من از اين کرده پشيمان که مپرس به يکی جرعه که آزار کسش در پی نيست زحمتی میکشم از مردم نادان که مپرس زاهد از ما به سلامت بگذر کاين می لعل دل و دين میبرد از دست بدان سان که مپرس
__________________
|
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
حالت ترکیبی
|
|
اکنون ساعت 11:58 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.