اشعار زیبا - اشعاری که دوستشان داریم برای تقدیم به عزیزانتان یا برای دل خودتان

[shokofe]

گفتم رخ تو بهار خندان منست
گفت آن تو نيز باغ وبستان منست
گفتم لب شكرين تو مال منست
گفت از تو دريغ نيست گر جان منست

[عسل تلخ]

با تو آغاز ميکنم خوب من به نام تو
می نويسم قصه ای تازه از الهام تو
ای شروع دلپذير مثل خورشيد بی نظير
به تو تقديم ميکنم عشق را از من بپذير
ای قشنگترين بهانه واسه گفتن ترانه
در اين غربت شبانه با صداقت عاشقانه
من يک عشق جاودانه به تو تقديم ميکنم
قلبم را با اين ترانه به تو تقديم می کنم
ای طلوع ماندگار گل هميشه بهار
به تو تقديم ميکنم هر چه هست در روزگار
گفته ها ناگفته ها هر چه هست در باورم
به تو تقديم ميکنم آرزوی آخرم

[عسل تلخ]

احتمالاً بوی تنهایی است
اینکه هرجا می‌روم
در جیب‌هایم هست.

[عسل تلخ]

سنگی از جنس خوابهایم
روی سر و صدای کاغذ گذاشته ام
تا رد پای شعرهایم زیر سایه فاصله گم نشود
من که نمی دانم در رویاهای تو چه می گذرد
اما منتظر تابستان هم نخواهم ماند
نجواهایم اگر سر ریز شد
همین زمستان
مشتی برف به باد خواهم سپرد بجای قاصدک

[ساقي]

من از چشمان خود آموختم رسم محبت را
که هر عضوی به درد آید به جایش دیده می گرید

هر کس که گفت بهر تو مردم دروغ گفت
من راست گفتم که برای تو زنده ام

رنگ حناست پایت یا خون عاشقان است
از خون توان گذشتن پای تو در میان است

دم غنیمت دان که دنیا یکدم است
هر که با دم همدم است او آدم است

بر دوستان رفته چه افسوس می خورید
ما هم مگر جواز اقامت گرفته ایم

هیچ دانی میوه را تاثیر شیرینی ز چیست؟
بس که در زیر زمین شیرین لبان خوابیده اند

بساط عمر نیارزد به زحمت چیدن
چه چیدنی است که باید نچیده بر چیدن

[مهدی]

به من بفهمون کجای سرنوشتم

دارم می رم جهنم یا راهی بهشتم
از این دوراهی دل خوشی ندارم
یا می خورم به پاییز، یا می رسه بهارم
مــِثــل ِ ابر ها همش تبعید می شم
با هیچ کوهی سر سازش ندارم
یه موجم که، با دریا قهر کرده
بدون تو، من آرامش، ندارم
گمت کردم، ولی غافل از اینکه
خدا با این بزرگی، گم نمی شه
مواظب بودی از، دستت نیفتم
هوامو داری و داشتی همیشه
دارم نابود می شم، دود می شم
بزار آتیش این دوری تموم شه
خودم دیدم همین نزدیکی هایی
نزار عمرم با جون کندن حروم شه

[shokofe]

دنياي اين روزاي من هم قد تن پوشم شده
اين قد دورم از تو كه دنيا فراموشم شده
دنياي اين روزاي من درگير تنهايي شده
تنها مدارا مي كني دنيا عجب جايي شده
هر شب تو روياي خودم آغوشتو تن مي كنم
آينده اين خونه رو با شمع روشن مي كنم
در حسرت فرداي تو تقويمم وپر مي كنم
هر روز اين تنهايي وفردا تصور مي كنم
هم سنگ اين روزاي من حتي شبم تاريك نيست
اينجا بجز دوري تو چيزي به من نزديك نيست

[shokofe]

دی شيخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست

گفتند يافت می نشود جسته ايم ما
گفت آنچه يافت مي نشود آنم آرزوست

ديوان شمس جلال الدين رومی

[فرگل]

چه بی هیاهوست این خلوت نهانم
شعله ای بیافروز
تا در تنگناهای تاریک شبهای بی ستاره
تو را به تصویر در آورم
غزلهایم برای توست
چرا که تو قطب زنده غزلهای منی
ومن شکسته بال ترین عاشق چند بیت آخرم

[فرگل]

شب رفتنت آرزو می‌کنم…!
نشد تا تو هستی من عاشق بشم . نشد قلب ما عشقو باور کنه …
,
به امشب به تقدیر من عشق تو
,
به حالی که بی من، تو داری قسم
,
به عنوان روزی که بردی منو
,
به حسی که گفتی میایی قسم
,
به دل خواهی اولین دلهره
,
به گاهی که با من نبودی قسم
,
جدا می‌شی و می‌رود خاطره
,
ولی شک نکن من به تو می‌رسم
,
نشد تا تو هستی من عاشق بشم
,
نشد قلب ما عشقو باور کنه
,
شب رفتنت آرزو می‌کنم
,
خدا وقت دوریتو کمتر کنه
,
به چشمای تو قبل هر گریه‌ای
,
قسم می‌خورم یاد تو با منه
,
قسم می‌خورم بغض این انتظار
یه روزی تو آغوشمون بشکنه