|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|||||||
| شعر در این بخش اشعار گوناگون و مباحث مربوط به شعر قرار دارد |
 |
|
|
ابزارهای موضوع | نحوه نمایش |
|
|
|
#1
05-26-2011
|
||||
|
||||
شعر رهگذر اثر بسيار زيباي خانم بامداد دختر ميرزا حسين خان سراج و بدرالملوک بامداد... گویی ای رهگذر از داغ دلم باخبری که به هر نالهات از سینه برآید شرری مگر این آتش من از سر دیوار گذشت که در افتاد به دامان دل رهگذری مگر آگاه شدی از غم تنهایی من ؟ که به غمخواریام اندر دل شب نوحهگری مگر از گلشن عشق آمدیای بلبل مست؟ که چنین نالهی جانسوز ندارد بشری گر تو از آه من اینگونه پریشان شدهای ز چه در دلبرم این آه ندارد اثری ؟ بازگو شبرو بیدل ز چه آرامت نیست به ره کیست که درنیمهی شب پی سپری؟ تو هم ای همنفس! از یار شکایت داری به غم عشق بتی مهوش و طناز، دری تو هم ای مرغ خوش آواز گرفتار چو من زار و دلخسته و آشفته و بی بال و پری شب تو نیز به فریاد و فغان می گذرد تو هم اندر هوس نالهی مرغ سحری مگر از راز نهفتن به فغان آمدهای ؟ که کنی فاش، غم خویش به هر بام و دری کمی آهستهتر ای شبرو از این کوی گذر که نوای تو بوَد مرهم داغ جگری زسکوت شب و تاریکی و تنهایی خویش خاطر آسوده کن و بیم مدار از خطری نه همه آنچه به ره بینی دیوار و در است پس ِ دیوار نگر مردم صاحب نظری دلی اینجاست هم آهنگ تو و نغمهی تو که به جز ناله و فریاد ندارد هنری ز غم من تو بدین ناله حکایت ها کن اگر از منزل جانانهی من می گذری گوی: کای خفته! به یاد آر که تا این دل شب خواب را یاد تو ره بسته به چشمان تری گوی: کای خفته! غمم کشت خدا را دریاب که به جز عشق توام نیست گناه دگری ... .. . ميتوانيد از ادرس زير خاطرات و اشعار خانم پروين بامداد و مهرداد اوستا و ديگر بزرگواران را بشنويد .... http://www.4shared.com/audio/54K_b1c...g_Sharif_.html .....
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن 
|
|
#2
05-27-2011
|
|||
|
|||
|
تقدیم به دل خودم
چه در دل من ، چه در سر تو من از تو رسیدم به باور تو تو بودی و من ، به گریه نشستم برابر تو ، به خاطر تو به گریه نشستم بگو چه کنم با تو شوری در جان بی تو جانی ویران از این زخم پنهان میمیرم نامت در من باران یادت در دل طوفان با تو امشب پایان می گیرید نه بی تو سکوت نه بی تو سخن به یاد تو بودم به یاد تو من ببین غم تو رسیده به جانم بگو چه کنم با تو شوری در جان بی تو جانی ویران از این زخم پنهان میمیرم
__________________
ویرایش توسط GolBarg : 05-27-2011 در ساعت 05:03 PM
|
|
#3
05-27-2011
|
||||
|
||||
|
یا رب آن نو گل خندان که سپردی به منش
می سپارم به تو از چشم حسود چمنش گرچه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور دور باد آفت دور فلک از جان و تنش گر به سر منزل سلمی رسی ای باد صبا چشم دارم که سلامی برسانی زمنش به ادب نافه گشایی کن از آن زلف سیاه جای دلهای عزیز است به هم بر مزنش چون دلم حق وفا با خط و خالش دارد محترم دار در آن طرّه ی عنبر شکنش در مقامی که به یاد لب او می نوشد سفله آن مست که باشد خبر از خویشتنش عرض و مال از در میخانه نشاید اندوخت هر که این آب خورد رخت به دریا فکنش هر که ترسد زملال اندوه عشقش نه حلال سر ما و قدمش یا لب ما و دهنش شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است آفرین بر نفس دلکش و لطف سخنش
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی خالید حسامی( هیدی )
|
|
#4
05-30-2011
|
||||
|
||||
|
مست و هشیار  محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت مست گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست گفت مستی ، زان سبب افتان و خیزان میروی گفت جرم راه رفتن نیست ، ره هموار نیست گفت میباید تو را تا خانهٔ قاضی برم گفت رو صبح آی ، قاضی نیمه شب بیدار نیست گفت نزدیک است والی را سرای ، آنجا شویم گفت والی از کجا در خانهٔ خمار نیست؟ گفت تا داروغه را گوییم ، در مسجد بخواب گفت مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست گفت دیناری بده پنهان و خود را وارهان گفت کار شرع ، کار درهم و دینار نیست گفت از بهر غرامت ، جامهات بیرون کنم گفت پوسیده است جز نقشی ز پود و تار نیست گفت آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه گفت در سر عقل باید ، بی کلاهی عار نیست گفت می بسیار خوردی زان سبب بیخود شدی گفت ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست گفت باید حد زند هشیار مرد مست را گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست پروین اعتصامی
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی خالید حسامی( هیدی )
|
| کاربران زیر از behnam5555 به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
#5
05-31-2011
|
||||
|
||||
پیمان سپهری
نقل قول:
اما بخاطر یکی از بهترین دوستام که عاشق این کار پروینه یه روز خوندمش واقعا قشنگه...... و این واژه های رنگی عمق یه نگاه رو می رسونه .... یه تشکر کمش بود... ------------------------------------------------ یک روح پر از بهانه دارم ... برگرد! یک عالمه عاشقانه دارم ... برگرد! با این که دلیل رفتنت - من - بودم یک خواهش کودکانه دارم ... برگرد "پیمان سپهری"
__________________
آدمی شده ام ک شب ها لواشک به دست بی هدف خیابان های شهرش را راه می رود؛ گاهی می ایستد. به آدم ها .. دیوار ها .. خیابان ها .. خیره می شود وُ دوباره راه می رود وَ نمی داند چرا راه می رود! غزل/.
|
|
#6
06-01-2011
|
||||
|
||||
|
فروغ فرخزاد در 17 سالگي با پرويز شاپور ازدواج كرد و خيلي زود ( شايد پاي سفره عقد ) فهميد كه مرتكب اشتباه بزرگي شده است . هرچند اين ازدواج تحميلي نبود اما حاصل عشق كودكانه فروغ به پرويز بود . فاصله سني آندو ( 11 سال ) در جدائي آنان نقشي عمده داشت . پرويز شاپور اگرچه خود در زمره هنرمندان بود اما تحمل اشعار بي پرواي فروغ را نداشت . سنت ، دست وپاي ذهنش را بسته بود .
پس از دو سال ، اين پيوند به متاركه انجاميد و فروغ به خانه ي پدري بازگشت . درشعر زير فروغ فرخزاد حس و حال خودش را از روز اول ازدواج بيان ميكند : تمام روز در آئينه گريه ميكردم . بهار پنجره ام را به وهم سبز درختان سپرده بود . و بوي تاج كاغذي ام فضاي آن قلمرو بي آفتاب را آلوده كرده بود . نميتوانستم . ديگر نميتوانستم . تمام روز نگاه من به چشمهاي زندگي ام خيره گشته بود . به آن دو چشم مضطرب ترسان كه از نگاه ثابت من ميگريختند . كدام قله كدام اوج ؟ مرا پناه دهيد اي زنان ساده ي كامل مرا پناه دهيد اي اجاقهاي پر آتش و اي ترنم دلگير چرخهاي خياطي و اي جدال روز و شب فرشها و جاروها تمام روز رها شده ، چون لاشه اي بر آب به سوي سهمناكترين صخره پيش ميرفتم . نميتوانستم ديگر نميتوانستم . صداي پايم از انكار راه برميخاست و آن بهار كه بر دريچه گذر داشت با دلم ميگفت : " تو هيچگاه پيش نرفتي تو فرو رفتي . " شعر وهم سبز از مجموعه ي تولدي ديگر ( البته با اندكي حذف )
|
|
#7
06-02-2011
|
||||
|
||||
|
بیا خط بکش بر سکوت دلم
بیا بغض این دلو پاره کن بیا یک سفر پا به پای من بیا خسته ام از شب و گریه ها از این قصه تلخ بی انتها بیا خط بکش بر سکوت دلم هنوز فرصتی هست اما بیا رها کن سکوتی که بین ماست بیا لحظه لحظه منو تازه کن که من زنده میشم به لبخند تو بیا عشقتو با دل اندازه کن بیا عاشقم باش و باور بکن که با تو کسی غصه هامو ندید هنوز اول راه خوشبختیه بیا اخر این ترانه رسید...
__________________
. . . . .
|
|
#8
06-02-2011
|
||||
|
||||
|
دهانت را میبویند
مبادا گفته باشی دوستت دارم دلت را میبویند روزگار غریبیست نازنین و عشق را کنار تیرک راه بند تازیانه میزنند عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
__________________
. . . . .
|
|
#9
06-02-2011
|
||||
|
||||
|
ماه
دریا را به خود می خواند و آب با کمندی٬ در فضاها ناپدید دم به دم خود را به بالا می کشید جا به جا در راه این دلدادگان اختران آویخته فانوس ها گفتم این دریا و این یک ذره راه! می رساند عاقبت خود را به ماه! من ٬ چه گویم جدا از ماه خویش بین ما افسوس اقیانوس ها.....
__________________
. . . . .
|
|
#10
06-02-2011
|
||||
|
||||
|
قشنگی قسمت ماست که ما بهم نمی رسیم:
قرار نبود . . . نمیدونم چی شد که اینجوری شد نــمـیدونم چند روزه نیستی پیشم اینارو میگم که فقط بدونـی دارم یواش یواش دیوونه میشم تا کــی به عشق دیـدن دوبارت تو کوچه ها خسته بشم بمیــرم تا کی باید دنبال تو بگردم از کی باید سراغتو بگیرم از کی باید سراغتو بگیرم قرار نبود چشمای من خیس بشه قرار نبود هرچی قرار نیست بشه قرار نبود دیدنت آرزوم شه قرار نبود که اینجوری تموم شه
__________________
. . . . .
|
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
حالت ترکیبی
|
|
اکنون ساعت 10:44 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.