|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|||||||
| شعر در این بخش اشعار گوناگون و مباحث مربوط به شعر قرار دارد |
 |
|
|
ابزارهای موضوع | نحوه نمایش |
|
|
|
#1
10-14-2009
|
||||
|
||||
بوسه ی سلام
بوسه ی سلام
 بی گمان درپس رفتن ها
" باز گشتی " نهفته بود .. تا در حریم میان کلام ودست وگرمی، نگاه وآتش وسوزندگی ،سلام را بوسه ای باشد، میان گنگی احساسی که دورافتاده از نزدیکی ها.. به دگربار شراری می گرفت ، تا نقش دلواپس دلتنگی ،گم شود ، در لمس دستها،ودر آغوش نگاه ، و ختم" بدرود" را ،به انباری ببخشد که تا دیروز پشت پرچین های سبز، اما بی روح ،پنهان بود! اگرچه همیشه وهمواره حس میشد در میانه ی دل!!! ورنج می بخشید بر " بدرود" دیروز و شتابی داشت بر " سلام" ِ دوباره ی همیشه ماندن، واز سفر دست کشیدن!!! و نقش آبی یک عمر ،،دوستت دارم ،، را بر قاب هستی عشق میکشید ...!!! اما نه بر دیواراتاق پشتی خانه، که بر خلوت ِ همیشه ساکت شبانه ای، که قلم،در بی قلمی ها ، هزار واژه را نقاشی میکرد ! تا او بداند بی واژه نمانده است در دوری نگاه در ندیدن چهره ناشناخته ای که آشنا میزد و غریبه نبود!! میدانی آخر، در بین حروف و واژه و قلم دلبستگی بسیار بود، با دستهای نوشتن ,مرتبط به رگهای ره کشیده از دل بر قلمى که بسیار گفتنى داشت!! تا " بدورد" را، به آبی احساسی بسپارد، که میدانست ، در عمق آسمان بی انتها ، جایگاهی دارد،ا ز تبلور احساسی که ، اگرچه بی سخن مانده بود... اما قلم را از،، دستهای گرم قلبی،، بر خطوط کاغذ میکشید !!! که تنها واژه سلام ، میدانست وبس !!!... اینگونه نیز، در رسم باز هم گذشتن از شبی، میشد باز هم دوباره نوشت و تکرار مداوم دوستت دارم را به واژه سپرد تا هزار نقش تازه را رنگ زند بر بوم بودنها... ویکروز سرانجام در نگاه تو بگوید:سلام ... در رسم واژه و شعر تو!! در رسم هزار بار عاشقى ، هزار بارتکرار دلواژ ه هاى ناگفته! گاه دلتنگی غروب میکند در کنج آسمان دل و،،سه باره ،،شاعر میشوم !!! هزار باره عاشق!!!
__________________
زمستان نیز رفت اما بهارانی نمی بینم بر این تکرارِ در تکرار پایانی نمی بینم به دنبال خودم چون گردبادی خسته می گردم ولی از خویش جز گَردی به دامانی نمی بینم چه بر ما رفته است ای عمر؟ ای یاقوت بی قیمت! که غیر از مرگ، گردن بند ارزانی نمی بینم زمین از دلبران خالی است یا من چشم ودل سیرم؟ که می گردم ولی زلف پریشانی نمی بینم خدایا عشق درمانی به غیر از مرگ می خواهد که من می میرم از این درد و درمانی نمی بینم استاد فاضل نظری 
|
|
#2
10-21-2009
|
||||
|
||||
|
دخترم با تو سخن مي گويم
دخترم با تو سخن مي گويم
گوش کن با تو سخن مي گويم زندگي در نگهم گلزاري است و تو با قامت چون نيلوفر شاخه ي پر گل اين گلزاري من در اندام تو يک خرمن گل مي بينم گل گيسو، گل لبها، گل ِ لبخند شباب من به چشمان تو گل هاي فراوان ديدم گل عفت، گل صد رنگِ اميد گل فرداي سپيد مي خرامي و تو را مي نگرم چشم تو آينه ي روشن دنياي من است تو همان خُرد نهالي که چنين باليدي راست چون شاخه ي سرسبز و برومند شدي همچو غنچه درختي همه لبخند شدي ديده بگشاي و در انديشه ي گل چينان باش همه گلچين ِ گل امروزند همه هستي سوزند کس به فرداي گل باغ نمي انديشد آنکه گرد ِ همه گل ها به هوس مي چرخد بلبل عاشق نيست بلکه گلچين سيه کرداري است که سراسيمه دَوَد در پي گل هاي لطيف تا يکي لحظه به چنگ آرد و ريزد بر خاک دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک تو گل شادابي به ره باد مرو غافل از باغ مشو اي گل صد پر من با تو در پرده سخن مي گويم گل چو پژمرده شود جاي ندارد در باغ گل پژمرده نخندد بر شاخ کس نگيرد زگل مُرده سراغ! دخترم با تو سخن مي گويم عشق ديدار تو بر گردن من زنجيري است و تو چون قطعه ي الماس درشتي کميابي گردن آويز بر اين زنجيري تا نگهبان تو باشم ز حرامي در شب بر خود از رنج بپيچم همه روز ديده از خواب بپوشم همه شام دخترم، گوهر من، تو که تگ گوهر دنياي مني دل به لبخند حرامي مسپار دزد را دوست مخوان چشم امّيد بر ابليس مدار ديو خويان پليدي که سليمان رويند همه گوهر شکنند ديو، کي ارزش گوهر داند! نه خردمند بُود آنکه اهريمن را از سر جهل سليمان خواند دخترم، اي همه ي هستي من! تو چراغي تو چراغ همه شب هاي مني به ره باد مرو تو گلي، دسته گلي، صد رنگي پيش گلچين منشين تو يکي گوهر تابنده ي بي مانندي خويش را خوار نبين اي سراپا الماس از حرامي بهراس قيمت خود مشکن قدر خود را بشناس قدر خود را بشناس ... 
__________________
|
|
#3
10-28-2009
|
||||
|
||||
هیوا.... امید
هیوا.... امید
تا که ی بنالیم بو تو گیانا تا که ی بسوتیم ئه ی بریارت وا نه بو فه رموت من روژی هه ر دیم زستان وا رویی به هاریش هات تو هه ر نه هاتی ژهری تالی چاوه روانیت دامی تو له جیاتی ئه ی تو خو نازانی ده ردی چاوه روانی تا چه ن به ئازاره برک و اش و ژانی گیانا بو نه هاتی عازیز بو نه هاتی نه تپرسی هه والم اش و مه رگه ساتی شه و نیه ئه گه ر جاری خه ونت پیوه نه بینیم وا ئه زانم له باوشم دای له سه ر سه رینم که چاو هه ل دینم گیانا بالای به رزت نابینم دوباره ده م سوتینی اش و زامی برینم گیانا که م زو وه ره نازدارم زو وه ره به س جاری بت بینم گیانم بو خوت به ره ترجمه لفظ به لفظ فارسی تا کی بنالم جانا تا کی بسوزم ای که فرموده بودی من روزی می آیم زمستان اینچنین رفت و بهار هم آمد اما تو نیامدی در عوض زهر تلخ انتظار را به من چشانیدی تو که نمی دانی درد انتظار را نمی دانی که چقدر تلخ است زخم و رنج دردش جانا چرا نیامدی، عزیزم چرا نیامدی نپرسیدی احوالم را، دردم را، رنجم را شبی نیست تو را یک بار در خواب نبینم گمان می کنم در آغوشم هستی ، کنار من نشستی اما وقتی چشمانم را باز می کنم قد رعنای تو را نمی بینم دوباره می سوزاند من را درد و رنج زخمم جانان من زود بیا نازنینم زود بیا تا برای یک بار هم که شده ببینمت ، جانم را بگیر و برای خود ببر. 
|
|
#4
11-06-2009
|
||||
|
||||
|
به پرستو، به گل، به سبزه درود
به پرستو، به گل، به سبزه درود  شاخههای شسته ، باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سپید برگهای سبز بید ، عطر نرگس ، رقص باد نغمه شوق پرستوهای شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک میرسد اینک بهار با همین دیدگان اشکآلود از همین روزن گشوده به دود به پرستو، به گل، به سبزه درود به شکوفه، به صبحدم به نسیم به بهاری که میرسد از راه چند روز دگر به ساز و سرود ما که دلهایمان زمستان است، ما که خورشیدمان نمیخندد، ما که باغ و بهارمان پژمرد، ما که پای امیدمان فرسود، ما که در پیش چشممان رقصید این همه دود زیر چرخ کبود سر راه شکوفههای بهار گریه سر میدهیم با دل شاد گریه شوق با تمام وجود…
__________________
|
|
#5
11-11-2009
|
||||
|
||||
|
سحر آموختگان
سحر آموختگان
مردم دیده به هر سو نگرانند هنوز چشم در راه تو، صاحب نظرانند هنوز لالهها، شعله كش از سینه داغند به دشت در غمت، همدم آتش جگرانند هنوز از سراپرده غیبت خبری باز فرست كه خبر یافتگان، بیخبرانند هنوز! آتشی را بزن آبی به رخ سوختگان كه صدف سوز جهان، بد گهرانند هنوز پرده بردار! كه بیگانه نبیند آن روی غافل از آینه، این بیبصرانند هنوز! رهروان در سفر بادیه، حیران تواند با تو آن عهد كه بستند، بر آنند هنوز ذرّهها در طلب طلعت رویت، با مهر همچنان تاخته چون نو سفرانند هنوز سحر آموختگانند، كه با رایت صبح مشعل افروز شب بیسحرانند هنوز طاقت از دست شد، ای مردمك دیده! دمی پرده بگشای! كه مردم نگرانند هنوز مشفق كاشانی
__________________
|
|
#6
11-14-2009
|
||||
|
||||
شاعر گمنام
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی خالید حسامی( هیدی )
|
|
#7
11-21-2009
|
||||
|
||||
زانکه اوازت ترا در بندکرد
 زانکه اوازت ترا در بندکرد خویشتن مرده پی این بند کرد یعنی ای مطرب شده با عام وخاص مرده شوچون من که تا یابی خلاص دانه باشی مرغکانت برچنند غنچه باشی کودکانت برکنند دانه پنهان کن ، به کلی دام شو غنچه پنهان کن گیاه بام شو هر که داداو حسن خودرا در مزاد صدقضای بدسوی اورونهاد چشمها اندوه وخشم هاورشگ ها برسرش ریزدچو اب از مشگ ها دشمنان اورا زغیرت می درند دوستان هم روزگارش می برند *****. مولوی در دفتر اول مثنوی ودر حکایت طوطی و بازرگان 
__________________
Nunca dejes de soñar
هرگز روياهاتو فراموش نكن ویرایش توسط ساقي : 11-21-2009 در ساعت 07:11 PM
|
|
#8
12-01-2009
|
||||
|
||||
|
«پرواز انديشه»
«پرواز انديشه»
وقتي انديشه در پرواز بود با باد هماهنگ ميسرود بر ابرها نقش خاطره ميدوخت و شب .... با ستارگان مي افروخت از اندام آبي آسمان ملكوت ميآفريد و ... با مرغان پرواز ميپريد ... به كوي خيال دربهاي غيرممكن را مي كوبيد و ... قفل حصارها را ميشكست وقتي از كوي خيال به كوي عشق نقل مكان مي كرد... از دستهاي سبز عشق دانه برچيد در آبي دريا سرخي ماهيان را نوازيد از شمع ماه ساخت و گرد ماه هاله پاشيد آري .... از مهر عشق ساخته بود و از اسفند كينه آرام آرام ... از ليل غم ليلي شد و از سيل اشك سيلي خورد نمي دانم .... كدامين دست سياه آفتاب را از آشيان انديشه گرفت كدامين صياد شياد در ميان پرندگان رنگارنگ بال انديشه را هدف گرفت آه انديشه ام ... گم مشو مسوز هم فرود آ بر خانه دلم همانجا كه ... كوهها قله ساخته اند گمانها به حقيقت پيوستهاند يخها هرچند استوار مي شكننند از صلابت كوه فرود آ بر اين كوه ... انديشه من اشكهايم قدمگاهت را خواهند شست انتظارم ... بودنت را گرامي خواهد داشت ... برآ دلم مشلعگاه سرماي غم توست دستانم نوازشگر گيسوان پريشان توست .... بمان اين يخبندان نخواهد ماند .... بنگر صاعقه نگاهم عقاب وار چشمان كركسها را بهانه كرده است ..... مترس بال پروازم آمادگاه نفرتهاست نفرتي به تيزي تيغي از خشم ... شوخي مگير تيز پروازتر از تير صياد سبكتر از انتقام آنگاه كه ... تيرها به برد پروازم نرسند كركسان حسرت بالهايم را در چنگال خود خواهند فشرد تو را خواهم برد ... بالاتر از اوج پروازت ... انديشه ام بالاتر از كوه بالاتر از ابر تا به خورشيد .... هر دو باهم طلايي خواهيم شد مي شويم از جنس خورشيد از خورشيد خواهيم رست جوانه خواهيم زد خورشيدها را افلاك را با ستارهها ميآرائيم شب را ز ظلمت به خجلت مي آوريم به هر سياهي ... نوري مي پاشيم بر هر لبي خنده اي سرخ مي نگاريم شقايقها را از پاي دماوند خواهيم چيد و ... بر گلدان قلبهايمان خواهيم كاشت آنوقت ... گلهاي آفتابگردان ... ما را خواهند ستود چشمههاي عشق خلوصشان را تقديممان خواهند كرد قله ها اوجشان را نثارمان مي كنند و .. بيدها گيسوانشان را بر سر ... تزئين مي بندند تا كه ديگر... نباشد مجنوني تا بر آن پريشان گردند باغها دامان از گل ميآرايند پرندگان آسمان را از پرواز يكدست ميكنند تيرها ... به خلاص خواهند يافت دامها ... بي صيد ... رها خواهند شد پروازي ... تا به ابد هميشه پر زدن پلههاي اوج را يكي يكي مي پيمائيم ما با هم خواهيم رفت اين بار من تو آنها ... انديشه من ... باور تو بر آرزوها مهر تاييد خواهد زد پرهايي رنگين تر از طاووس بر من خواهد رست آنگاه كه تو ............ دلم را باور كني چشمانم غزالها را به تماشا وا مي دارد هنگامه اي كه ........ نگاهم بر افق خيره ميماند باش تا سحر ................ بانك بيدار باش را بسرايد و تو از نو بر خواهي خواست و .. خواهي ديد ........ كه آفتاب به سرخي عشق طلوع خواهد كرد ...
__________________
|
|
#9
12-12-2009
|
||||
|
||||
هذیان یک مسلول ...
هذیان یک مسلول
|
|
#10
02-16-2010
|
|||
|
|||
|
دانشجو نامه
دانشجو نامه آی مــردم نـــــام مـن دانشجــــواست زندگـــی ام خالی از رنگ و رو است کارمــــن در خوابــگهخوابیــدنســــت خواب های رنگی آن گــه دیــدنســت خواب بیکاری پس از تحصیل و درس کشته من را نیمه شد جانـــــم ز ترس دوستــان در طول هر یــک روزوشــب گشته بیست و پنج ساعت خواب وگپ یک طرف پنجاه و دو برگ است ومــا ســـوی دیــــگر خرو پـــف بچـــه ها تــا کــه آید اخـــــر تــرمکــــار مــــن می شود شب تا سحر گـــه خــــر زدن می شـــود کــــورس تقــلـبامتحــــان عـینـهـــو تــــالار بحـــث و گفتمـــــان مرضیـــــه کاغذ به بابــــک میدهـــد اوجوابــش را بـه چشمـــک می دهــــد می زنــد محــسن به پــــایمرتضـــی اونـمی دانــــد جـــوابـــش از قــضــــا ناظــــــــرک انــدر برفتـــانـــه است نـاظر اســت امــا همه بهـــانه اســــت گــــاه می گویـــــد جـــــوابامتحـــان گــــه اشارت می کنــد درایــن میــــان گــاه می گیـــــرد قـلـــم ازدســــت او می نویــســد از برایــــش پـشت و رو تا که مهــــدی دست بـــالا میکنـــــد ناظـــرک غــوغــا و بلــــوا می کنــــد بچه جــــــان سوال بی مورد خطـاست گـــو ببینــم که حـــواس تــو کجـــاست بهـــر نمره گـــــر اتـــــاق ویروی دور او بینـــــی بســی حـــور و پــــری دل به ناظــــر داده اند و درجـــــواب قلــــوه می گیــــرند و نمـــره های نـاب این چنین است سر گذشت مـــا عزیز اشـــک خـــود را از بــرای مــا نــریــز گــر که ترسیــــدم زپـــــاسی میروم دســـت به دامــان پزشکـــان می شـــوم می کنـــم حـــذف پزشــــکی درسرا می بــرم من ریشـــه هــای تــــــرس را راه دیــگر کفش استـــاد استومـــن واکـس هسـت و این بروس و دسـت من یــا دلــش می سوزد استـــادموپــاس یا نـه وسیـــروس مـــرد آس و پــــاس
|
| کاربران زیر از deltang به خاطر پست مفیدش تشکر کرده اند : | ||
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 2 نفر (0 عضو و 2 مهمان) | |
حالت ترکیبی
|
|
اکنون ساعت 04:42 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.