از همه دوستان عزيزم حتي اگر علمي در اين مورد ندارند( مثل خودم) ميخواهم نظر بدهند..ممنون

[ساقي]

اونايي که « مي » نوشيدند و در مقام والاي « مستي » آن
قرار گرفتند ميتونن اون حال و اون واژه ها رو تعبير کنن ،
آريانا شما ميتوني خورشيد رو برام تعريف کني !!
آتش رو چطور ؟
....
ساقي هم نميتونه ...

[آريانا]

نوشته اصلی توسط ساقي

اونايي که « مي » نوشيدند و در مقام والاي « مستي » آن

قرار گرفتند ميتونن اون حال و اون واژه ها رو تعبير کنن ،
آريانا شما ميتوني خورشيد رو برام تعريف کني !!
آتش رو چطور ؟
....

ساقي هم نميتونه ...

خورشيد ......از زبان كدوم شاعر؟ و در چه حال و هوايي؟
اما خورشيد نيست ..بين ستاره و خورشيد ..................بيشتر از نور اون توصيف شده تا منبع اون رو ذكر كنن شعرا..................

آتش .................................فكر ميكنم براي وصف حالت دروني به كار برده شده باشه......البته به غير از موسي (ع) و آتش طور.............
اينم با مغز ناقصم گفتم...

نوشته اصلی توسط ساقي

آريانا ما از نظر و حدس خودت با خبر نشديم ،
خودت چي فکر ميکني در اين مورد؟!!

ساقي عزيز ...............منم مثله خودتونم ...از روي حدس و گمانم ميگم
از نظر من به صورت كلي اينه كه همه اين واژه ها بيهوده نيومده حقيقت محض است..واقعيت نيست ..حقيقت است...هم خرابات وجود دارد ..هم آن سرو ...هم آن صنوبر .........و هم باد صبح و ووووووووو............
يك تاپيك شما زديد به نام واژه سرو در تصوير آفريني حافظ و من همونجا گفتم سرو خلق خالق است ..نه آفريده ذهن حافظ و نه خيال و نه تشبيه .......يعني به طور كل من در اشعار مولانا و حافظ تصوير آفريني نميبينم همه حقيقت محض است و هر كدام از اينها اونقدر مستي آور است كه ميل كني بهش........اما حافظ اومد و گفت نه براي سرو اومدم و نه صنوبر ....بوي تو مي شنيدم.....با وجود اينكه همه اون زيبايي ها جذب ميكنه اما قصد او كرد.........اين نظر من حقيره.

[آريانا]

نوشته اصلی توسط ساقي

اونايي که « مي » نوشيدند و در مقام والاي « مستي » آن

قرار گرفتند ميتونن اون حال و اون واژه ها رو تعبير کنن ،
آريانا شما ميتوني خورشيد رو برام تعريف کني !!
آتش رو چطور ؟
....

ساقي هم نميتونه ...

اينم بگم ساقي عزيز ...من كه هيچي نيستم....فقط يه هجوياتي ميگم اينجائو ميرم...واسه اينكه نامي برده باشم يا يادي كرده باشم و صحبت مفيدي كرده باشم با دوستان اين نظر خواهيو كردم....بهتر از اين بود كه صحبت از مباحث بي مورد ديگه كنم........انسان هميشه فكر ميكنه راه عاشقان رفتن كار دشواريه .......چرا فكر ميكنيد اونايي كه مي نوشيدند و در مقام والاي مستي آن قرار گرفتند تنها راه ميبرندو ديگر تمام شد اين جهان و ديگر مستي پديد نمي آيد...هنوز خدا جاري است ...هنوز او آماده اين است كه يك انسان ..تنها بگويد تو و ديگر هيچ ..تا هم به او مي نوشاند و هم به مقام والاي مستي رساند....اگر غير اين بود كه ديگر بايد جهان پايان مي يافت ...هنوز خداوند گمشده دارد.............هنوز مرغاني در پي سيمرغند .....................شايد ديگرحافظي نباشد...شايد ديگر مولانايي نباشد شايد سنايي و عراقي و عطاري غيره و غيره نباشد ...شايد ديگر نبي نيايد......................اما تاكتب آسماني هست....همين براي دو عالم يك بشر كافي است تا محمدي ديگر شود عيسي ديگر شود ....كليم الله ديگر پديد آيد......مستي ديگر به جمع مستان بپيوندد.............................................. .........................
من نگفتم من ميدونم ....من فقط نظر و خيالمو گفتم ..حالا يا درست يا غلط .....از اين نظر خواهيم نتيجه اي براي خودم گرفتم....نه براي اثبات يا نفي كسي يا چيزي
شما به من بگوييد اين همه استاد ادبيات و به قول خودشون آشناي با عرفان و يكي ميگه من سعدي شناسم ..من حافظ شناسم .. من مولانا شناسم ....كه روز و شب تفسير ميكنند و نظر ميدهند...همه مي خوردن و در مقام مستي اند؟ و هر روز يه تعبير جديدم ميكنند.... حالا منه بدون علم و غير مست... از سر ذوقم از دوستان سوالي كردم... و خواستم كمي دوستان در اين مباحث شركت كنند.....همين و بس....