مشاعره سنتی

[SHeRvin]

تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد

هر دلی از حلقه‌ای در ذکر یارب یارب است

[افسون 13]

ترا من زهر شیرین خوانم ای عشق
که نامی خوشتر از اینت ندانم
وگر هر لحظه رنگی تازه گیری
به غیر از زهر شیرینت نخوانم

[ساقي]

مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق
در روز تیرباران باید که سر نخارد
بی‌حاصلست یارا اوقات زندگانی
الا دمی که یاری با همدمی برآرد
دانی چرا نشیند سعدی به کنج خلوت
کز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد

[SHeRvin]

در باغ چو شد باد صبا دایهٔ گل

بربست مشاطه‌وار پیرایهٔ گل


از سایه به خورشید اگرت هست امان

خورشید رخی طلب کن و سایهٔ گل

[ساقي]

لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟
طاقت وعظ نباشد سر سودایی را!
آب را قول تو با آتش اگر جمع کند
نتواند که کند عشق و شکیبایی را


...

[شابادی]

اگر شاه بیند به من بخشدش
مگر اختر نیک بدرخشدش
فردوسی

[افسون 13]

شب ها که سکوت است و سکوت است و سیاهی
آوای تو می خواندم از لابتناهی
آوای تو می آردم از شوق به پرواز
شب ها که سکوت است و سکوت است و سیاهی

[شابادی]

یکی پاسخ نامه باید نوشت
پدیدار کرد همه خوب و زشت
فردوسی

[افسون 13]

تا چند زنم به روی دریاها خشت
بیزار شدم ز بت ‌پرستان کنشت
خیام که گفت دوزخی خواهد بود
که رفت به دوزخ و که آمد ز بهشت

[شابادی]

تو فرزند آنی که فرخنده شاه
بدو داد تاج از میان سپاه
فردوسی